Anna Chmielarz, kuratorka wystawy:

„Kolaż jako metoda istniał już w starożytnych Chinach, a jego początki sięgają 200 r. p.n.e. Chociaż w XX w. technikę kolażu po raz pierwszy zastosował Georges Braque, a potem Pablo Picasso, to Max Ernst odkrył ją zupełnie na nowo na potrzeby takich kierunków w sztuce jak dadaizm, surrealizm, konstruktywizm. Niedługo potem przejęła go również sztuka abstrakcyjna i konceptualna. Absurdalne zestawienia bardzo różnych elementów, nadawanie im zupełnie nowych sensów i znaczeń, czyli – jak ujął to Ernst – „zderzenia dwóch lub więcej obcych sobie rzeczywistości na płaszczyźnie pozornie nienadającej się do takiego spotkania. Plus iskra poezji zrodzona przy ich zbliżeniu…” – to tylko niektóre cechy wciąż popularnej metody tworzenia kolażu.

Wystawa jest wstępem do dyskusji na temat kolażu – przewrotnej, wielowarstwowej, nieoczywistej techniki artystycznej, która opiera się na sile wyobraźni, inteligencji, precyzji konstrukcji, pozwala zarówno artystom, jak i widzom na odkrywanie złożoności świata, w którym żyjemy. Wielowymiarowa, składająca się z różnych warstw kolażowa rzeczywistość szeroko otwiera się na przyszłość, na to co stanie się za chwilę, co wyniknie ze spotkania na styku światów i pomiędzy nimi.”