Wystawa abstrakcyjnych obrazów – kolaży i asamblaży – malarki i artystki wizualnej Urszuli Śliz przełamuje zarówno tradycyjne podejście do technik malarskich, jak i samo rozumienie abstrakcyjnego obrazowania. Przedstawiane kompozycje zawierają rozmaite materiały, jak kolorowa i lustrzana folia, filc czy kalka, a ich tworzywem wyjściowym często bywają wykonane przez artystkę fotografie – nieinscenizowane zapisy bliskiego otoczenia. Sama technika kolażu pozwala na nawarstwianie przenikających się fragmentów obrazów, notatek fotograficznych i anonimowych powierzchni, na całkowite przeformułowanie ich roli w kompozycji oraz ujawnienie zaskakujących zjawiskowych zależności w obrazie świata. Istotnym efektem nawarstwienia jest uprzestrzennienie i uczasowienie obrazu. Kolaż będący reliefem wyprowadza poza dwuwymiarową powierzchnię — sięga w głąb obrazu i jednocześnie odeń się odrywa. Dzieje się to zarówno na linii spojrzenia, jak i na osi czasu, ponieważ ten nowy fakt artystyczny jest też zapisem przeszłego czasu i miejsca przeniesionym do teraźniejszości. Jak to ujmuje autorka: „Abstrakcja nie zamienia się w symbole, ale ociera się o pamięć znaczenia pojęć.” Dla niej prace, które pokazuje na wystawie w Galerii Entropia, stanowią próbę „poprawy pamięci wobec przemijającego świata, którego wizja do tej pory klasyfikowana wzrostem, nie jest zgodna z rzeczywistą prognozowaną przyszłością.”