Marek Śnieciński [ katalog do wystawy, Galeria Miejska, 2026 ]
Nie-rysunki Urszuli Śliz
Najnowszy projekt twórczy Urszuli Śliz, zatytułowany Traho, nie-rysunki wpisuje się w szereg meta-refleksyjnych realizacji artystki, które – choć naznaczone rozpoznawalnymi autorskimi decyzjami stylistyczno-estetycznymi – przynosiły także pytania dotyczące granic i specyfiki rozmaitych artystycznych terytoriów.
Agata Małodobry [ katalog do wystawy, Galeria Miejska, 2026 ]
Abstrakcyjne Nie-rysunki Urszuli Śliz
Abstrakcyjne Nie-rysunki Urszuli Śliz łączą w sobie kontemplacyjną płynność z impulsywnym rozedrganiem. W racjonalną konstrukcję obrazu wkradają się serie ekspresyjnych gestów, zawłaszczając powierzchnię płótna.
dr Agnieszka Kłos [ Miesięcznik Odra, wrzesień, 2019 ]
Malarstwo w poszerzonym polu
Sztuka, ale przede wszystkim malarstwo musi zrezygnować z idealnego, tragicznego wzorca i pogodzić się ze swoją społeczną nieskutecznością. Jak pisze Ewa Lipska w swoim najnowszym tomie „Pamięć operacyjna”, handlowaliśmy Szekspirem od najmłodszych lat,a ten mówił nam, że nie ma sztuki bez przemocy, bez gwałtu słów i terroru stylu.
prof. Ryszard Różanowski [ Galeria EL 2014 ]
Abstraction – primary feeling and primary metaphor of reality
Twórczość Urszuli Śliz sytuuje się w nurcie abstrakcji, jedynym, który nie został, jak inne strategie dwudziestowiecznej awangardy, ostatecznie zamknięty. Pomimo
diagnozowanych przez krytyków kryzysów, będących udziałem kolejnych generacji wzlotów i upadków, rozwijał się – od pierwszych akwarel Kandinskiego, przez abstrakcję geometryczną, ekspresyjną, liryczną, aluzyjną i metaforyczną, ekscentryczną, analityczną, po abstrakcję po malarską – wnikając nierzadko, choćby jako cytat, także do malarstwa figuratywnego
